Google+ Badge

Friday, March 8, 2013

Electrango inbouw foto's

Ik heb al verschillende keren de vraag gehad hoe de inbouw van de Sunstar S03 electrische ondersteuning er nu eigenlijk uitziet in de Mango.
Afgelopen week hebben we 2 Sunstar motors in bestaande Mango's ingebouwd. 1 in mijn ROAMango en 1 in een jonge Mango Sport Blue Edition van een Duitse klant. Dat bood de gelegenheid wat foto's te maken.


Sunstar in ROAMango. 42tands voorblad, rechte cranks 170mm van Schlumpf, gewicht 3,2kg
Voor mijn ROAMango heb ik gekozen voor een relatief lage overbrenging waarmee ik vanaf 14km/h tot ongeveer 50km/h kan trappen met een cadans van 90 omw/min. Dit heeft als bijkomend voordeel dat ik bij kruissnelheid in het hoogste efficientiebereik van de NuVinci zit. Tijdens klimwerk kan ik zakken tot een cadans van 60 voordat ik echt minder vermogen lever en daarbij hoort een snelheid van 9km/h. Volgens de calculator van David Hembrow die gebaseerd is op die van Kreuzotter kan ik dan met kampeeruitrusting en een eigen vermogen van 185Watt (+ondersteuning van de motor van 250Watt=435Watt) tot 11% klimmen. Wellicht dat ik voor meerdaagse tochten met veel klimwerk tijdelijk een kleiner tandwiel op de tussenas monteer om een 15% reductie van het versnellingsbereik te krijgen en zodoende nog steilere hellingen moeiteloos op te rijden. Een en ander zal moeten blijken in de praktijk, maar het is handig om van tevoren een idee te hebben.

Calculator voor het berekenen van de hellingshoek bij een gecombineerd vermogen van 435Watt. Gewicht 40kg Electrango+15kg bagage=55kg
Ik ben niet geinteresseerd in heel hoge snelheden, maar het kunnen afleggen van lange dagafstanden en voldoende trekkracht bij lage snelheid om vlot te kunnen klimmen. (daar is een hoge cadans voor nodig, want dan kan ik het meeste vermogen leveren en hoe meer vermogen ik lever, hoe meer de Sunstar me ondersteund
Aandrijflijn: een 42tands voorblad, 20tands ingaand op de NuVinci360, 26 uitgaand en 18tands op het achterwiel. Anders dan gebruikelijk is het 18tands tandwiel op het achterwiel geen freewheel maar een vast tandwiel. Dit is nodig om de NuVinci de juiste informatie door te laten geven aan de Harmony automatische schakelbox. 

Uitleg: Door het vaste tandwiel op het achterwiel blijft de NuVinci ook draaien als ik stop met trappen. 
Zou er een freewheel op het achterwiel zitten en ik stop even met trappen dan stopt de NuVinci met draaien en denkt de Harmony dat ik helemaal gestopt ben. De Harmony schakelt de NuVinci helemaal terug en als ik weer begin te trappen, trap ik als het ware in het luchtledige en duurt het even voordat de Harmony weer opschakelt. Overigens rij ik al heel lang met een vast tandwiel op het achterwiel. Met een goede kettingspanner die de ketting ook op spanning houdt als het wiel helemaal ingeveerd is en een rechte kettinglijn heb je geen freewheel en geen zijplaten naast het tandwiel nodig.

2 voorbladen kan wel, maar het is nog niet zo simpel om een voorderailleur te monteren. Met de hand schakelen is dan een aantrekkelijker optie. Dat extra voorblad heb je immers alleen in noodgevallen nodig als je accu leeg is en je nog een paar heuvels moet beklimmen. Met mijn ruime accucapaciteit verwacht ik nimmer zonder stroom te komen en is 1 voorblad ruim voldoende.
16Ah/408Wh accu's aan de lader
De laders zijn in dit geval 2A laders, maar er is ook een snellader verkrijgbaar. De pluggen zijn magnetisch. Breng de kabel voor de accu, ploep, het zit vast en het laden begint.  Het bereik met 2 accu's is naar schatting ongeveer 270km op stand 2 (normaal).
16Ah accu ingebouwd, nog niet aangesloten op motor. Gewicht 3,1kg

 De accu moet een beetje schuin staan om hem naar boven uit de houder te kunnen halen. Rechtopstaand gemonteerd zou de accu tegen de instaprand stoten.
Bovenop de accu zitten 5 ledjes die de accustatus aangeven wanneer je op een knopje drukt. 1 accu weegt 3,1kg

Sunstar motor ingebouwd in een jonge Mango Sport van Duitse klant
 Deze Mango Sport had al een NuVinci Harmony ingebouwd. Een ideale combinatie met de Sunstar motor.
 vc


             

De interface met aan/uit, drie standen en accu-status
9Ah/216Wh accu Gewicht 1,9kg
 Als de sleutel uit de accuhouder wordt gehaald kan deze niet verwijderd worden. Diefstalpreventie dus. 1 van deze accu's geeft een bereik van ca. 70km op stand 2 (normaal).

Houder van de 9Ah accu
De houder is stevig en rammelvrij aan de wielkast gebout

Meer info over Sunstar: http://www.sunstaribike.com/en/

Wednesday, March 6, 2013

Voorjaarskriebels.

Mijn eigen Electrango staat in de steigers. De motor, accu en interface zijn ingebouwd door Jan en voordat een en ander definitief aangesloten kan worden moet ik de NuVinci inbouwen en hier en daar nog wat kleine wijzigingen uitvoeren. Dat doe ik in mijn vrije tijd en aangezien ik op zaterdag werk zou ik dat maandag en/of dinsdag gaan doen. Maar jullie weten het, het was beide dagen prachtig weer dus tja... ik ben maar lekker gaan fietsen. Mijn Electrango moet maar even wachten.
Het ligt voor de hand dat zulke zonnige ritten doen verlangen naar de zomervakantie. Met het uitstel van de EuroTour moest ik zelf weer wat bedenken en ik dacht dan nu eindelijk de reis naar vienden in Slowakije te gaan maken die ik al zo lang wil gaan doen. Werner Klomp, die naar de Oliebollentocht in Zwolle was gereisd vanuit zijn woonplaats in Oostenrijk (en weer terug!) kwam echter met een wel heel aantrekkelijk alternatief: het 3e Bodenmeer Zomer Velomobieltreffen

Oke, het doel staat vast maar hoe? Het begint al met de keuze van de velomobiel (ik bezit er inmiddels 3), maar echt moeilijk is dat niet. Nog afgezien van het feit dat ik nog heel voorzichtig met de achillespees wil omgaan, ben ik erg nieuwsgierig hoe Electrango zich houdt bij lange dagafstanden. Met 2 accu's van elk 16Ah heb ik volgens mij een bereik van ongeveer 270km. Ruim meer dan ik per dag wil doen, maar ik heb liever capaciteit teveel dan te weinig. Natuurlijk is het bereik flink minder in heuvelachtig gebied, dus dan komt enige overcapaciteit wel van pas. Dat het met ondersteuning vlot fietst in heuvelachtig gebied was goed te zien aan de ROAM rijders met een electromotor. Die reden met gemak weg bij de anderen zodra het omhoog ging. Overigens ga ik zoals het er nu uitziet langs de Rijn en niet zoals vorig jaar door het vrij heftige Sauerland en Taunusgebergte.

Niet dat ik dat niet weer zou willen, want het is mooi, afwisselend en rustiger dan langs de dichtbevolkte Rijn, maar qua navigatie is de Rijn route wel gemakkelijk en eenmaal beneden de grootste steden is het heerlijk fietsen in het Rijndal.
Er meldden zich al snel meer die wel wat zagen in deelname aan het Bodenmeer Treffen. Hoewel het voor de meeste velomobilisten de gewoonte is om te kamperen met tenten kijk ik ook daar tegenwoordig wat anders tegen aan. Bij meerdaagse tochten doe ik sinds een jaar of twee steeds vaker B&B en jeugdherberg aan en dat bevalt me erg goed. Je hoeft geen tent op te zetten, boodschappen te doen of zelf te koken. Daardoor heb je aanzienlijk minder spul mee te sleuren (het minder gewicht gaat in mijn geval natuurlijk in de accus en motor zitten ;-)
Ik vind het ook heel prettig en afwisselend om 's avonds ergens een restaurantje te zoeken. 's Morgens heb je geen tent op te breken, ontbijt is ook al geregeld, dus je kunt snel weer verder. Met organisaties als http://www.vriendenopdefiets.nl/ en http://www.bettundbike.de/ is het geen al te hoge aanslag op de portemonnee.

Mijn reisgenoten houden het echter nog graag op ouderwets kamperen en het is natuurlijk leuk om samen te reizen, dus ik op zoek naar manieren om de "ongemakken" zo minimaal mogelijk te houden. Ik heb heel veel bagageruimte in mijn Mango Tour en ook qua gewicht hoef ik niet al te moeilijk gaan doen vanwege de hulp van de motor als het bergop gaat. De hangmat van Hennessy waar ik al vaak mee kampeerde is een heel comfy en superlichte oplossing. Er kleven wel bezwaren aan, zoals de wel heel beperkte ruimte voor bagage, het soms moeizame vinden van een geschikte plek om op te zetten en de matige storm- en regenbestendigheid. Opzetten en afbreken gaat vlot maar duurt uiteindelijk door het gezoek naar een geschikte plek meestal net zolang of langer als bij een tent.

De snelst op te zetten en af te breken tent is zonder meer de pop-up tent. Lee W. gebruikte de 2 persoonsversie van Quechua tijdens ROAM en het was duidelijk dat hem dat veel tijd bespaarde. Hij was er dan ook heel tevreden mee. Alleen.... door de constructie met opgerolde glasfiber stokken is het nogal een groot pakket die eigenlijk niet in een velomobiel past. Tijdens ROAM geen probleem omdat onze spullen werden vervoerd, maar nu moet ik de tent in de Mango hebben. Na een chatsessie met Lee en wat rondneuzen op het Internet heb ik het er maar op gewaagd een 1-persoons Quechua aan te schaffen. Ik had uitgemeten dat met een beetje ovaal duwen de ringen onder de rand van de Mango geklemd konden en dat blijkt gelukkig te kloppen. Het pakket is zo dun dat ik naast de opgerolde tent kan zitten als ik de schouderpad aan die kant weghaal. Of dit niet te oncomfortabel is tijdens het fietsen zal moeten blijken, want het kon weleens zweterig klef worden aan de arm. Maar ook daar is een mouw aan te passen met bijvoorbeeld een kledingstuk eroverheen.

De Quechua 1 onder de instaprand geklemd
Ondertussen heb ik ondanks het uitstel van het afbouwen van mijn Electrango toch al even kunnen proeven aan het rijden met Sunstar en NuVinci Harmony. Een Duitse klant die al een Mango met NuVinci Harmony heeft (en daar zeer tevreden mee is), had mijn blog gelezen. Toen hij de Mango kocht was hij al geinteresseerd in ondersteuning, maar toen was de techniek eigenlijk nog net niet zover. Hij wilde de Sunstar zo snel mogelijk ingebouwd hebben. Vorige week hadden we wat ruimte in de planning en vanmorgen kon ik een testrit maken. Nu is meteen mijn belangrijkste vraag beantwoordt: ik vroeg me namelijk af of ik toch de neiging zou hebben om te gaan schakelen in een bocht. Ik ben namelijk helemaal gewend om met een lagere cadans de bocht uit te fietsen. Ik had die neiging nu echter niet. Ik stelde in de eerste meters de draaishifter in en na wat experimenteren met hogere en lagere cadans had ik al snel de meest aangename trapsnelheid gevonden. Daarna heb ik de shifter niet meer versteld, ondanks veelvuldig remmen, optrekken en bochtjes maken. Dat biedt mij de gelegenheid om de shifter op een andere plek dan het stuur te zetten, maar ik moet nog bedenken waar dan wel. Het idee van een helemaal leeg stuur spreekt me zeer aan....
Ik was bij dit alles even vergeten dat de ondersteuning beperkt is tot 25km/uur. De km-teller was duidelijk niet goed ingesteld, want die gaf 32km/uur aan op het moment dat de motor stopte.....tsss.

Overigens betekent dit dat mijn blog in het buitenland wordt gelezen, nietwaar? Vanuit anders-sprekende landen heb ik al meer reacties gehad dan vanuit het eigen Nederland! Google vertaling doet kennelijk goed werk.